het nut van kwetsbaarheid

het nut van kwetsbaarheid

Ik zie haar struggelen.
‘Ja hoor, met mij gaat alles goed. Ik laat me niet raken.’

Een vrouw die afstand houdt. Waar je tegenop kijkt, die je niet direct durft te benaderen.
Een harde noot, als je haar zou willen kraken. Dat straalt ze uit.
Waarom ze bij me komt, vraag ik.

Ze mist iets, maar weet niet wat. Gaandeweg vertelt ze dat ze zo weinig echte vriendschappen heeft, weinig verbinding in haar leven. Dat ze zich soms zo kaal voelt. Dat ze te veel eet als ze zich zo voelt. Een hele stap voor haar. Opeens zie ik het kleine meisje, de maskers een klein stukje opzij.

We praten over vroeger. Hoe ze was als kind.
Ik herken haar verhaal. Het past bij heel veel gezinnen van onze generatie. Ouders tijdens of in de jaren na de oorlog geboren. Ze komen uit grote gezinnen. Emoties, daar was geen ruimte voor. In hun gezin van herkomst niet, maar ook niet in hun eigen gezin. Liever hadden onze ouders dat alles neutraal was. Een beetje grijs. Niet té. Geen uitersten. Daar zit je dan, als niet zo’n neutraal kind. Dat – zoals elk kind – juist alle kleuren is.

Ze vertelt dat ze met het hele gezin bij de begrafenis van haar lievelingsoom was. Haar vader vond dat haar tante en haar neefjes en nichtjes zich zo goed gehouden hadden. Ze lieten geen traan, geen glimp van emotie was er te zien. Dat bewonderde haar vader. Zo moet ik dus zijn, was de conclusie van mijn cliënte. En elke keer dat ze verdrietig was, voelde ze zich zwak.

Het vraagt moed. Maar om verbinding te ervaren, is het van belang dat je jezelf laat zien. Echt laat zien. Je sterktes én je zwaktes.

Juist die kwetsbaarheid maakt je mooi.
Maar die laten zien, maakt, tja, extra kwetsbaar. En als je daar in het verleden op afgerekend werd, erom uitgelachen of genegeerd, wordt het nog moeilijker.

Het is moeilijk om te laten zien dat iemand je raakt (dan ben ik een zwakkeling)
Om te laten zien dat je iets ontzettend ontzettend gaaf vindt (dat is kinderachtig, dat doe je niet als je volwassen bent)
Of om je boosheid te tonen (straks hoor ik er niet meer bij)

Sterk zijn. Je niet klein laten krijgen. Dat was de oplossing van de vrouw die ik sprak.  
En juist dat maakt je wereld klein.

Zonder verdriet geen vreugde
Zonder haat geen liefde
Zonder kwetsbaarheid geen kracht

Het ene kan niet bestaan zonder het andere. Door je verdriet weg te drukken, druk je ook vreugde weg, door boosheid en haat te verachten, vergooi je de kans op liefde. Door je kwetsbaarheden te verdoezelen, te verdoven, ontneem je jezelf verbinding. Met jezelf én met anderen.

Maak een afspraak

Merk jij dat je leven uit balans is, dat het je regelmatig meer energie kost dan het je geeft, of dat je je niet gelukkig voelt, terwijl je alle reden hebt om het wel te zijn? Heb je het gevoel dat je leven stil staat en je krijgt er om de een of andere reden geen beweging in?

Ik kan je helpen de dingen op een rijtje te zetten. Om de keuzes te maken die passen bij jou én ze vervolgens in de praktijk te brengen.
Zodat je weer lol hebt in je leven.

Bel me gerust: 06 508 338 00.
Of stuur een e-mail.

2018-11-01T09:20:57+00:00november 1st, 2018|Geen categorie|0 Comments

Leave A Comment